ماه مهر ، ماه مهرباني

معلم که باشی طعم شیرینی میوه رسیده مهر را بیشتر حس می کنی
معلم که باشی خنکای باد مهر بیشتر از دیگران بر تنت حس می شود
معلم که باشی بوی نوی کاغذ کتاب و جلد دفتر بیش از همیشه تو را به وجد می آورد
معلم که باشی شلوغی خیابانهای پاییز و کوچه های مهر بیش از گذشته بر دیدگانت نمایان می شود
معلم که باشی ماراتن تپش قلبت با گذر دقیقه ها و ثانیه ها بیش از پیش، آهنگ سرعت می گیرد
آری تو همان معلمی هستی که کودک درونت بیش از هزاران کودک بیرون دلتنگ مهر است و مملو از شوق دیداری...دیداری دوباره با مهر و محبت

به عاصیان وعده ی رحمت رسید

رجب بهانه ای است برای دوستی با خدا

حلول ماه مبارک  رجب، ماه مناجات و بندگی و
ماه خانه تکانی دل ها، بر مشتاقان کوی دوست مبارک باد

سلام برتو ای مطلع فجر

كربلا لبريز عطر ياس شد. . . .نوبت جانبازي عباس شد

 

يه جائيه تو دنيا همه براش مي ميرن
تموم حاجتا رو همه از مي گيرن
بين دو نهر آبه ، يه سرزمين خشکه
شميم باغ و لاله اش خوشبو ز عط مُشکه
شباي جمعه زهرا زائر اين زمينه
سينه زن حسينه ، يل ام البنينه ..

ماه مهربانی نزدیک است

 

مهر که می آید، پاییز آغاز می شود. برگ های درختان که شروع به ریزش می کنند، شکوفه های لبخند کودکان، یکی یکی گل می دهند.
در فضای کلاس ها. تخته سیاه ها، چشم انتظارند تا دوباره سراپا پر شوند از عطر لبخندهای هم شاگردی ها. کلمات مهربان، بی تابند تا دستی کوچک، با مداد شوق، بر صفحه های سفید دفترهای چهل برگ، بنویسدشان.
مهر، ماه مهربانی مهتاب است؛ ماه میزبانی نیمکت های عاشق درس و مدرسه، ماه شکوفایی نیلوفران در دعای نم نم باران های عاشقانه پاییز. مهر، ماه مدرسه است.
سال تحصیلی که آغاز می شود، همه ی آبشارها با کودکان کلاس اولی، صدای آب را می کشند و بادها، صدای ابرها را با باران بخش می کنند.
نسیم، عطر پرواز را از سطرهای مقدس کتاب ها، همراه با صدای کودکان سر خوش مدرسه، به آسمان هفتم می رساند. فرشته ها از پشت پنجره های کلاس سرک می کشند به تماشای کودکانی که مشتاق ، به درس های معلمی که زندگی را به آنان می آموزد، گوش سپرده اند. 

بر روي رضا شمس امامت صلوات

 شمع جمع شاپرکهايي رضا
اي کليد ساده مشکل گشا
آن گل زيبا گل خوشبو تويي
اي رضا جان، ضامن آهو تويي
با نگاهت چون کبوتر کن، مرا
تا بگيرم اوج، خوشحال و رها

عَلي زِمزِمه ى هَر دِلِ آگاه

 

باز امشب "ليله القدر" خداست...
ذکر يارب يارب و ورد دعاست...
گاه استغفار و دل لرزيدن است...
گاه توبه گاه "آمرزيدن" است...
گاه عجز و التماس و هم نياز...
روبه درگاه کريم چاره ساز...
گاه جوشن خواني شب تا سحر...
بارش باران اشک ازچشم تر...
پس به وقت ابتهال وحال زار...
ياد کن از اين "حقير بيقرار