لقمۀ ۱: علاوه بر این که از فرزندتان می‌خواهید دو یا سه نسخه از برنامۀ درسی

هفتگی خود را تهیه و در جاهای گوناگون نصب كند و یا در دسترس قرار دهد،

خودتان نیز نسخه‌ای از برنامۀ درسی هفتگی فرزندتان را همراه داشته باشید.

اگر این‌گونه عمل کنید، بعد از دو سه هفته، برنامه را به طور کامل به یاد خواهید سپرد.

لقمۀ۲: از فرزندتان بخواهید یک دفتر یادداشت روزانه و یا یک تقویم جیبی

برای خود تهیه کند. خودتان نیز بخشی از دفتر یادداشت یا سررسیدتان

را به خواست‌ها و سفارش‌های آموزشی فرزندتان اختصاص دهید. بعضی وقت‌ها

فراموش‌کردن یک درخواست سادۀ فرزندتان، هم از لحاظ زمانی و هم از لحاظ

وفای‌به‌عهد، بدجوری گران تمام می‌شود.

لقمۀ۳: از فرزندتان درخواست کنید همواره کاغذ، دفتر، مداد، خودکار، تراش

و لوازم مورد نیاز برای درس خواندن در مدرسه و مطالعه در منزل را به

همراه داشته باشد. نظم شخصی شما در این قبیل امور، معمولاً مورد

الگو‌برداری فرزندتان قرار می‌گیرد.

لقمۀ۴: در فهرستی، شماره تلفن و نشانی‌های همکلاسی‌های فرزندتان

و نیز شماره تلفن مدرسه و افراد اصلی آموزشگاه محل تحصیل وی

مانند مدیر، معاون و... را به همراه داشته باشید. در موارد اضطراری، این

شماره تلفن‌ها و نشانی‌ها، می‌توانند یاریگر شما در رفع نگرانی و یا

تسهیل‌کنندۀ ارتباط باشند. البته در نظر داشته‌باشید که مدیر و معاون

مدرسه، موظف نیستند شمارۀ شخصی خود را به شما بدهند، و اگر چنین

کاری می‌کنند، نوعی لطف به شماست.

لقمۀ ۵: برای فرزندتان فرهنگنامه‌ها، واژه‌نامه‌ها و دایرة‌المعارف‌های

مناسب سن او را تهیه کنید. هم چنین اگر او رایانه دارد، با کمک

هم، نسخه‌های الکترونیکی این قبیل ملزومات تسهیل‌گر آموزشی

را برای او فراهم کنید. امروزه یادگیری و درس خواندن، بدون نیاز به چنین

امکاناتی، معنی خود را از دست داده است.

لقمۀ ۶:‌ از برنامه‌های روزانۀ فرزند خود (به غیر از برنامۀ هفتگی) آگاهی پیدا کنید

و برنامه‌های جنبی خود و خانواده را با توجه به این برنامه‌ها تنظیم کنید.

مثلاً اگر شما به یاد نداشته‌باشید که فرزندتان، عصر روزهای دوشنبه و

چهارشنبه، کلاس زبان‌خارجه و ورزش دارد، و در یکی از این دو روز قصد

داشته باشید کل خانواده را به سینما ببرید، فرزندتان بیشتر از آن که

از توجه شما خوشحال شود، از بی‌دقتی شما به برنامه‌های کاری او رنج خواهد برد.

لقمۀ ۷: ‌ وسایل شخصی خودتان را در جای مشخصی بگذارید

و از فرزندتان هم بخواهید وسایلی مانند لباس، کتاب، کلید، کیف، بلیت‌اتوبوس

و سایر وسایل ضروری‌اش را شب‌ها در یک مکان مشخص قرار دهد.

لقمۀ ۸:‌ تلویزیون و این اواخر اینترنت، بلای هرز رفتن زمان در خانواده‌های

امروزی است. هرگز اجازه ندهید تلویزیون بر زندگی شما مسلط شود. برای

دیدن برنامه‌های تلویزیونی و سرزدن به اینترنت، در خانواده برنامه مشخصی

داشته باشید و اجازه ندهید تلویزیون و اینترنت بر شما مدیریت.کند.

لقمۀ ۹:  فرزندان همواره به طور مستقیم از ما الگو می‌گیرند. اجازه ندهید

گفت‌وگوهای تلفنی و دیدارهای بدون هدف با دوستان و افراد فامیل، وقت

شما را بگیرد. به مرور از کودکی به فرزندتان یاد بدهید بر گفت وگوهای تلفنی و

دیدارهای بدون اطلاع قبلی دوستانش مدیریت کند. تلفن، وسیله‌ای است برای

تسهیل ارتباطات و وقت‌گذرانی از این طریق، تقریباً از عصر روزی که

گراهام‌بل آن را اختراع کرد، منسوخ شده است!

لقمۀ ۱۰: ‌ برای انجام کارهای خوب، به فرزندتان پاداش بدهید. دقت کنید

کار خوب، فقط مترادف با نمرۀ خوب نباشد و نیز پاداش، صرفاً به پاداش‌های

مادی محدود نشود. پاداش، موتور محرکه‌ای است که باعث به حرکت درآوردن

فرزندتان می‌شود و چون شما او را صرفاً با خودش مقایسه می‌کنید،.او همیشه

.در.این .مقایسه، اول.خواهدشد.

لقمۀ ۱۱: شخصاً از وقت‌های کوتاه بیکاری استفاده کنید؛ مثلاً در

هنگام تماشای تلویزیون، کیف‌تان را مرتب کنید، ناخن‌هایتان را بگیرید،

یک لغت در واژه‌نامه پیدا کنید و ... . و اجازه بدهید این شیوۀ استفاده

از وقت در خانوادۀ شما نهادینه شود. 

لقمۀ ۱۲: همواره به یاد داشته باشید که نظر شما در مورد چگونگی گذراندن

زمان، کامل و مناسب برای همۀ افراد نیست. گاهی لازم است شرایط گوناگون

برای سپری‌کردن زمان استراحت را برای فرزند خود ایجاد کنید

تا او بتواند حالتی را که به نظرش مناسب است، انتخاب کند.

لقمۀ ۱۳: در مدیریت زمان هم مانند سایر فعالیت‌ها، بیش از آن که بر دیگران

متمرکز شوید، به خودتان توجه کنید. پدر و مادری که از زمان خود به

مناسب ترین شکل استفاده می‌کنند، بدون آن که لازم باشد برنامه ای

برای فرزند خود بنویسند، او را به داشتن چنین زندگی عادت داده‌اند.

لقمۀ ۱۴:  بدیهی است که بازی و تفریح از مهم‌ترین اجزای زندگی

است، به شکلی که اگر به درستی انتخاب و به کار گرفته شود، تأثیرات مثبتی

بر رشد همه جانبۀ افراد خواهد داشت. گاهی بد نیست از بازی‌های مرسوم

دنیای کودکی خود خارج شوید و به خودتان اجازه دهید تا در کنار فرزندتان،

بازی‌ها و تفریح‌های متناسب با شرایط امروز را هم تجربه کنید.

لقمۀ ۱۵: کسانی که برای تمام لحظات زندگی خود برنامه‌ای فشرده

پیش‌بینی می‌کنند، افرادی هستند که اصطلاحاً از سوی دیگر

پشت‌بام می‌افتند. این افراد غالباً چند تا ۲۴ ساعت برای یک

شبانه‌روز خود احتیاج دارند و اغلب هم با کمبود وقت رو‌به‌رو هستند.

چنین تجربه‌ای، استرس و احساس نارضایتی از زندگی را به

همراه دارد. برای پرهیز از آن، لازم است برنامه‌های انعطاف‌پذیری داشته باشید.

لقمۀ ۱۶: گاهی انجام اموری که از پیش تعیین شده نیستند، تا اندازۀ

زیادی می‌توانند منجر به خلاقیت شوند و آرامش ذهنی ایجاد کنند. بنابراین

همیشه نگران این نباشید که حتی جزئیات کارها را هم برای فرزندتان

تعیین کنید. شاید نداشتن برنامه در بعضی روزهای خاص، تجربه‌ای

بی‌همتا برای فرزندتان به ارمغان آورد.