در دنیای پراضطراب و پرتلاطم امروز، آرامش و داشتن خیالی آسوده، نعمتی است

که همگان آرزوی آن را دارند. در واقع، یکی از نیازهای اساسی انسان، شاد

زیستن است که در پرتو آن، با رسیدن به تعادل روحی، خود و جامعه اش را به

سلامت و پویایی رهنمون می شود.

انسان به طور فطری از غم گریزان و به سوی شادی در حرکت است. شادی و نشاط

نه تنها بر روح و روان انسان، بلکه بر جسم او نیز تأثیر می گذارد. از نگاه اجتماعی،

نیز شادمانی، قلب ها را به یکدیگر نزدیک و ترس، نگرانی، ناکامی و بدگمانی را

بی اثر می کند. ارسطو می گوید: «شادی، بهترین چیزهاست و آن قدر اهمیت دارد

که دیگر چیزها وسیله به دست آوردن آن هستند.» دین مقدس اسلام نیز که

تأمین کننده صلاح دنیا و آخرت آدمی است، شادی های مناسب و حلال را تأیید

می کند و پیروانش را از افسردگی و بی حالی برحذر می دارد.

البته این را نیز باید پذیرفت که هر انسانی در زندگی خود، صحنه هایی از غم و

ناراحتی را در کنار شادی تجربه می کند، و اساسا وجود غم در زندگی انسان،

موجب تعادل بخشی به زندگی است.